Yirmilik Düş

/mavi'nin, gökyüzüne duyduğu minnete imrenip

öyle sevdim, yeryüzünün şefkatini

kendimi bulduğum bu arafta

belki dedim

belki o da bulur beni.../

-I-

şimdi sana kendimi ihbar edeceğim şiirim

mavi'yi ben çaldım gökyüzünden

lirik hislerime mürekkep olsun istedim

içerimde bilindik sırlar büyüttüm

duyanlar içerledi bana

-ölü doğsaydım annem çok ağlardı

o ağlamasın diye, ben ağladım doğunca-

gördüğüm bir düşte ölüm geçti kelamlarımdan

o düşte

hafifletilmiş cezaya mahkum ettiler tüm martıları

ya üşürse diye içimdeki martı

en çok içimden kaçtım

düşünsene, o daha hiç uçmadı

yasal bir suçtan yargılandığımı sandım

katlanmazsam ağır ödeyecektim sanki bedelini

katlandığımdan daha acısı olabilirmiş gibi

oysa ben sadece

buhranlarımız kefen diye sarılırken ayrılığa

üzerimize sinen bu sersefilliği kim çekip alacaktı

merak ettim

çünkü ben, sahip çıkılmamamış yalanları

doğruların bileklerini keserken buldum bu düşte

/o düşte neden toprak kokmuştu ki benim sevdiceğim

anlam veremedim.../

-II-

senden çok şey istemedim toprak kokulum

bazı gecelerde, şizofren kabuslar görürken içimizdeki aşk

akılllı gerçeklere uyandır istedim beni

çünkü ben

kabusu ölünce, uykusu bölünür müydü bir gecenin

bilemedim

bilmek istemedim...

-III-

gördüğüm bu düşte sevdiceğim biz, ikimiz

cenazesini kimsenin taşımak istemediği satırların

yasını tuttuk birbirimizden habersiz

belki gerekli, belki gereksiz

/ağlamaklı baktı yaz(a)madıkların

baktım

yazdıklarıma ağladım.../