Yırtık Yürek Entarileri

Kağıt gölgeler asıldı

Irmak silüetlerine...

Susadı yalnızlık yok aşklara

Asıldı tan tellerine sevda kolajları

Diyez ağlamlarına kuşandı gece

Gün düşgünü geceler yırttı

Alacakaranlık gel gitlerini

Avignonlu kızlar sardı esareti

Ten yanığı gözlerim vurdu gamzelerini

Düştü si minör bir çığlık

Bemollerinde soluklandı dudaklar

Dali çizgini boyun ivmelerinde

s/aklandı zaman

duruldu vadin

ç/ekildi sularım

Yürü dedim

Yürü de gidelim bizsizliğe...

Ne ara yokluğunda gazeli

Ne sat sensiz gelip gideni

Gölgeleme çivit rengi yüzünü Dünya

Geceye dair tüm umarlar yitik

Hüküm bitik!

Gün ağartılarına saklanan düşlerin

Yontularında sabah erketeleri

Gün doğusunda üzgün düşünler

Al bakışlı göz ıramalarında

Salkım söğüt bir yalnızlık abidesi

Yoksun bahar yüksünmelerine gebe

Topu topu dört harflik bir ihanet

Sabahına yok türküler yak

Ben yokluğu sürüncemelerinde

Kimsesiz bir gecede

Aç Şiir v/akitlerini imzaya

Mil sürgünü ahir bakışlarımda

Temaşa eyle bağ bozunlarını

Çivit rengi hayata çalınan

Bir gerdanlığın

Su dökümü çırpınışlarında öfke

Aşk d/üşür serzenişlerinde

Donar gülüşü yağmurun

Pencere süzüllerinde

Saklanır hayat düşlemi

Ters döner ebemkuşağı

Düş kesiği olur senlik

Sıyır yürek entarilerini

Gülümse işmarına hayatın

Vur on ikisinden be Dünya

Yetsin nefesin de

Çöz beni

Nasılsa

Kaküllerine sürüldü aşk...