Yitik

Sıcaklığı

İnce bir ahenkle sıyrılırken beyaz omuzlarından

Sunulan

Yitik ateşin tükenmeyen valsi mi

Aşk mı bu

Kıvrılırken mevsimlerin bin bir rengine

Ve suya sığınan

Gözlerinde bütün yıldızların izini sürsen ne değişir

Akla gelmeyen bir renk üşür de bedeninde

Ellerini saydam kılar

Tamtamlar geceye mi sığınır

Yanmayan bir benim gözlerim

Çalmayan yürek

Aşkı ben öldürdüm

Evrensel güzelliğiyle o tekil sürüngen ayaklarına sarılır

Öyle mi

Eski bir rengi yakalasam koşarken

Veya çınlamayan sesi

Çizgilerim yok olur

Ağır bir rüzgar gülümsese derin yatağından tiz tepelere

Güneş küser

Kan mı sıçrar aydınlık denilen şafağın gölgesine

Bir sen sürdün dilini

Bir de ben inatla debelenen et parçasına

Dimağına kan bulaşsa şarabın

Rengi mi değişir...