Yitik Aşkım

Yaşamak anlamını yitirdi beddualı gözlerinde

Böylemi bitecekti? Böyle kolay mı gidecektin?

Unuttuğun ben, yine suspus, yine yüreğim ellerimde

Böyle pusarak bir köşede, susarak mı gidecektin?

Artık derdimi dökmem kimselere, zorda olsa unuturum

Unuturum, sadece bende büyüttüğüm yetim aşkımı

Ey yar bildiğim, ey yitik aşkım, al gözlerini gözlerimden

Al ki; sensiz nasıl yıkıldığımı, nasıl yok olduğumu görmesinler

Artık hiç bir güneş ısıtmaz beni, yakmaz senin yaktığın kadar

Ne gidişine ağıtlar yakarım, ne bedduam olursun suskunluğumda

İçimde yıpranmış sevdalarıma, metruk aşklarıma katarım seni

Olunmaz yaralar açsan da içimde, aşkımın asaletiyle unuturum bilesin...