Yitik Hayatlar

Gece ile gelen sessizlik

Sanki ölüm sessizliği

Herkes uykuda

Şehir uykuda

Ama neden yataklar boş

Yastıklar yalnız

Bomboş odalar, duvarlar yalnız..

Gölgeler güneşsiz sabahlara uyanıyor..

Bir de yalnızlığa,

Soğuk sopsoğuk bir ölüm kokusu

Kaplıyor evleri

Soluyor yürekler kuşkusuz..

Öyle işte,

Işıltının kıvrımlarında saklı eski hayatlar

O hayatlardaki anılar.

özlemle sarıyordu yaşamın devamını.

Yürekler bir bir dururken çığlığında

ihanetin.

Sabahı olmayan geceler

Doğuyordu sonsuzlukta.

Gün hep geceydı .