Yitik Mecnunum Çöllerde

Yitik bir mecnunum çöllerde

Kırk deveyi güddüm de

Bir gönlümü güdemedim diye

Bağladılar mezar taşına

Attılar köşe başına

Çektiğim surlar yıkıldı niye

Aşkın ortasına düştüm diye

Bu zülüm niye

Kırk katarla yürürüm

İz bilmez yol bilmez bir kulum

Menzilim uzak, çölde susuzum

Attılar beni yusufun kuyusuna

Gönül itikafta çıkmaz dışarı

Bir kelam söylesem keserler başımı

Açınca avuçlarımı, gül yağar bilmezler niye

Katlime ferman yazmışlar asın diye

Düştüm ipek yoluna

Bakıpta güldüler halıma

Kırk katar yük çektim de

Akıl ipini çekmedim diye

Niye keserler başımı niye

Bakmayın ne taşıdığıma

Deliye ne verirseniz koyar baş ucuna

Ben keserim göbek bağını cihanı devletten

Sarın benim yüklümü yolum hak yoluna