Yitmeyen Umut

Kutup buzu gibi

Erimek istiyorum,

Yalnızca taşmalıyım;

Kucaklamalıyım nehirleri,

Yoldaş olmalıyım yoksul gemicilere,

Korsan fırtınalara kafa tutmalıyız.

Yıkılacak,

Altın sarısı saraylar,

Yıkılacak kral'lar.

Zafer türküsü söyleyecek çocuklar,

Aç öfkeleri,

Şu zengin ağaların

Kapılarına

Nefreti kusacak.

Bizim olacak

Yedi kıta kentleri

Akacağım tarlalara.

Hep birlikte

Toprağı kucaklayacağız

Oraklar ve başaklar

Emeği rahminden alacak

Emek filizlenecek yeniden

Boy verecek Beyrut'ta

Santiago kıyılarında

Ve öksüz Gazze'de.

Sizler ey serüvenciler

Nasıl oldu demeyin,

Yırtıldı rüzgarın perdesi,

Yırtan yalnızca insan.

Bağladı acının ellerini,

Bağlayan meydandaki kahraman.

Dinleyin:

Islıklar çalınıyor

Şose kıyılarında.

Ben orada bir damla su

Yer kabuğunu okşayan,

Akşam böceklerine

Fukara sofrasını açan.

Türküler:

Yükseltti sesini;

Dinleyen kara bahtlılar

Varoş kıyısında

Bu son gecede

Bir zafer sevinci kadar

Mutlu oldular.

Şimdi çıldırmalıyım

Burada olmanın

Derin devrimleri eşliğinde.