Yoğun Bir Sis Akşamı

o Hani bitmeyecekti arkadaşlık

hani sürekli devam edecekti

bu çocuklara has oyunumuz

Aynı çerçevede aynı resim olacaktık

Ta ki yeni sonlardan azade

yeni başlangıçlara kadar

Hani hep aynı şarkıların uğultusu

ninnimiz olacaktı aynı uykuya götüren

Beraber yürüyüp beraber aşacaktık

Heybetli dağları

Hissederek sisin tenimizde

mavimtırak yoğunluğunu

Resmedecektik günbatımında

Sarı gelinlikle dolaşan çınarları

Eylül yağmurlarını ve sessizliği

Bir foto muhabir hassasiyetinde

Biz bizden bezdik

Yalnızlık bizden bezmeden

Artık bir ukde umarsızlığında duruyor

Dünyanın bilmem hangi noktasına

çıkmayı umduğumuz yolculuklar

yüreğimin umuttan yoksun ikliminde