Yok Yazma

Yok beyim

Ben şehir hikâyesi değilim,

Kader

Alnıma o metruk evin bacasından tüten

İs rengi

Umut?

Onu şeytan içti

Bir yudumda

Gece yarısı dansında, fondip

Zıbındayken soyundum

Yaşamın gözbebeklerinden

Kan rengiydi beşiğe ilişen nazar boncuğum

Şekersiz loğusa şerbetinde sunuldum

Böyle doğdum

Hiç giyinmeden baharı

Mevsimleri bilmem

Sadece hazan düşer arada soyarken beni bir adım daha.

Baksana

Çıplağım hala

Doğum sancılarından kalan zamanda

İlişme omuzlarıma, yorulursun

Üşümem korkma

Zemheriler sömürdüm

Anamın memesinden.

Yok yazma

Ben şehir hikâyesi değilim

Yekün, bir sayfa

Lacivert parşömenim.

Hayal?

Hayal

Çölde serap beyim

Ama ben bedevi değilim

Bırak gideyim

Şu akşama bir çentik daha çizeyim...