Yokladıysa Usu Düşler

Bugün aşka dokundum

Sevmeyi öğrendi ellerim,

Uzak yalnızlıklara inat

Şarkılar söyledi yüreğim.

Ayrı bir dönenceye girdi güneş.

En büyülü, en güç limana

Demirledi gemiyi kaptan

Ve şiire vurmadan kendini adam,

Almak istedi ellerini bıraktığı yerden.

Bitmemişti söyleyecekleri,

Titredi dudaklarında sözleri!

Yine beyaza sermişti ölü toprağını zaman

Ki beyaz,

Beyaz bir soğukluktu tende.

Açmazdı kardelenler her beyazda!..

Umuttu bu, aldı eline bir tokmak

Vurdu da vurdu aşka kıyarak.

Acı yeşile çalan görüntüsünde

Bulandı yaşam,

Kapanırken fırtınaya pencereler...

Yıldızlara uyandı gece,

Güneşin küçüğüydü yıldızlar...

Yüreklerde kırmızı mumlar,

Yanmadan da ısınırdı eller!..

Eşsizliklerin öteki yüzünde

Denize tutsak bir kaya...

Issız ve renksiz karanlıklarda

Yağmur sonrası bir gök kuşağı

Ki orada,

Yokladıysa usu düşler,

Yeniden ölmezdi insan!..