Yokluğum Belli Oluyor Mu/ Karanfillerin Ruhuna

şehir uykusundayken yazıp sildin mi

camlardan adımı...

ben ise kimi zaman kanıtları silerek

uzaklara atıyorum kalbimi

sonra somurtkan ocaklara iniyorum

üstüm başım karanlık...

sen yalnızlığın kuyularına bakınca

görürmüsün yüzümü

dağı, rüzgarı,yalnızlığımızı konuşturan biziz

kendi sesimizdir duyduğumuz

bazen dönecek evim, gidecek yerim yok

yokluğum belli oluyor mu...

söyle beni kırıyor mu onarıyor mu hayat

bilmiyorum benden arta kalan nedir

ve yağan yağmurun bunaldığı vakitlerde

mert ölü kuşlar düşüyor göklerden

bu şiiri sağ olan karanfillerin ruhuna

hediye ediyorum