Yokluğun Avazi

Vakit gündüz

Ben gece olmuşum.

Örtmüş yokluğun üzerimi

Ebedi azaba mahkum olmuşum.

Gözlerimde yüklü olan bu gözyaşları sana...yar!

Şimşeklerin nazarımda

Yokluğunun avazı gibi kulaklarım uğul Uğul

Kör olmuş gözlerin gözlerimde ki seni görmekten aciz

Sensizlik zor

Çaresiz bir yara

Güneşsiz birgün

Zifiri karanlık

Ve yıldızsız bir sema.

Gülmeler küsmüş, şarkılar tınılarını kaybetmiş.

Bekliyorum!

Yıldızların geceye nöbeti , çiçeklerin güneşe duası gibi!

Yakan gözlüm

Saçlarımda parlayanım

Hayallerinin dilencisi olmuşum ben

Yollarım yollarının yolcusu yar!

Vuslatına feda bu can!