Y/okluğun B/aşımdan Gitmedi Yar
ah sen varya sevdalım
seni bazen tutasım gelir sormayın nedeni
o ruh halin tıpkı bir sarhoşun bitkin hali
yaşam kıyısına biçilen menzil ayarı
uçurum tehlikesi kadar sıfırı noktası
unutma ki
seni deniz sularına atmalı ayıklama ayarına ç/ekmek
can yürek uğruna kadere isyan neden yar
gözlerimde yaş kalmadı
kaç yıl geçtiyse ay ışığım deniz şevkin
haberin yok seni yürekli bir aşkın köküne yazdım
ister tomurcuklanır sarı öküze yem
ya da sarmaşıklanır toprağıma
bu da bir yaşam seriveni
duam olsa fidan olur boylanırsın aşk doruğunda
yaşarsın bir ömrün merdiven yaylasında
yüreğimde yanan ışığım s/ay
sensizliğin b/aşımda gitmedi yar
bu sevdayı y/eminle koştum
ellerim eline
gözüm gözlerine değdi
dudak ısırmasına kanadığında öpemedim canımla
yokluğun başımdan gitmedi yar
neden yar
neden sensiz kalışım
bir ömürden geçen zaman yokluğun zayiatı
yeter demeye kalışım sessizliğin tekmili yok ki
yada kolları uzat indirin
kendimi tüten gözlerinden k/açardım
şimdi sen yad ellerde neden ağlarsın
hasrete ağlayan gözyaşım tükendi
at kişnemesi duyulsa çaresiz sensizlik yetti
avareyim sarhoşum yokluğundan
düşkünlüğün perdesi gözlerinde kayboldu
sen sonsuzluğun güneşi kadar içimde yanan alevimsin
sönmez bir ömüre biçildin ölümsüz aşkın semboli oldun
yüreğimin trafik levhasında yanan ışığımsın gülüm
ağlamakla geçmedi hasretlik
ben h/ozan d/olduğuna göre
şairliğe vursam kendi mi fayda etmedi
sensizliğin b/aşımdan gitmedi yar..!
24.02.12 Karataş