Yokluğun Benim

Birini seveceksem yıllar sonra ,sanki ilkmişçesine sen olmalıydın

Hasretine ölüm sürdüğüm şarjörlerde..

Yalnızca sen bakmalıydın kimsenin cesaret edemediği puslu gözlerime

Ve çok uzağımda kalmışcasına tebessümlerini işlemeliydin

Gözlerimde büyüttüğüm bebeklerin en talihsizlerine..

Yalnızca sana varışlarımla hızlanmalıydı adımlarım

Ne bir otobüs garı ne de bir uçurum

Senden daha fazla çağırmamalıydı bedenimi,yüreğimi

Yüreğime baskın gelen ölüm sessizliğini..

Bir gün koluma kazıyacaksam bir ismi senin adın olmalıydı yalnızca

Harflerini süsleyen hatları bile tasarlamalıydım

Acısı anısı kadar acıtamazdı ya hani...

Hadi beni umutlandır biraz..

Eğer bir gün bitecekse acılarım, son nefesimi gözlerinin tenhalığında en kalabalıkları yaşarken vermeliyim

Hiç pişman olmadan ,sorular sormadan kaderimi ürkütecek

Cevaplar alamadan beni yoracak,senden koparacak

Sorularım kadar karmaşığım,cevapların kadarsa çaresiz,yetersiz..

Sessiz haykırışlar beğenip alel acele takıp takıştırıyorum yüreğime

Kimisi çok bol durdu kimisi zaten biçimsizce..

Ama kimin umurunda yakışsada bulabilecek misin adresimi??

Saklandığım kuytularımdan çekip çıkarabilecek misin beni alaca aydınlıklara ??

Hangi ağaç kovuğuna saklanacağız diye hayıflanmadan bizz

Cesurca göğsümüze iliştirerek sevdamızı,

Belki birazcıkta el ele , göz göze

Liseli aşık modunda ..

Dolaşabilecek miyiz şu daracık kaldırımlarda ??

Herşeye inanabilirdim ben senden önce..

Hani deseler ya yarın öleceksin helallik istemeye çıkardım tüm eş dosttan..

Şimdi ise kurduğum hayalleri imkansızlıkla infaza mahkum edip, sorgulamadan asıyorum..

Yoksun ya bu da senin suçun aslında..

Hangi yokluklara sevdaladın mühürlü yüreğini..

Hani benden başkasına haram, bana ise can gibiydin..

Yar idin ya hani bana..

Senden başka kim yaktı söyle bu kadar yüreğimi..

Sevemeyişin kadar özledim seni..

Gidişin kadar büyüttüm umutlarımı,adımların kadar sevdim seni..

Sensizlik kadar bekledim yüreğini...

Bir sen olamadın yanımda, en yakıştığın yerine bir sen layık bulamadın kendini..

Korkuttum kendimi seni sevmelerimle..

Beni unutuşumla ürküttüm benliğimi..

Sen olmasan da dönecek elbet şu dünya farkındayım..

Sensizde nefes alacağım aldırmadan..

Ama hani demeden de geçemiyor ki insan..

Her nefesim suratına çarpsaydı fena mı olurdu be sevdiğim..

Ellerine kenetlenmiş ellerimle solusaydım ben şu beş para etmez hayatı ,

Sana benzemeyen suratlara tükürmekten bile tihsinseydim ben

Daha başka yaşanmaz mıydı hayat ??

Sevebilseydin beni ve bana ait herşeyi..

Şimdi kime ve neye inat bilmeden yaşıyorum işte..

Sağ mısın deseler durup bi gözlerinin en içine bakıyorum..

Hayır öldüm de ağlayanım yok dercesine özlüyorum işte seni anlasana..

Yaşıyorum ama senin ses tonunda okunuyor ağıtlarım kulağıma..

Sen yoksun diye mezar taşlarına sürüyorum yanaklarımı..

Hiç gelemeyeceksin dercesine kan kusturuyorum hayallerime..

Hiç gelme zaten diyerekte avunuyorum bir nebze..

Ben acımı çekmeye razı olmasam sevmezdim zaten tenha gözlerini..

Ve sen cesaret vermesen ben yine de sevebilir miydim seni ???

Hadi git şimdi yüreğimi gözlerine mühürlediğim..

Gitte aşıklar sazlarına bir de bizim için vursun,

Acını çekeyim ben duraksız

Yeter ki sen git yokluğun benim..

Umutlarım senin olsun..

Asilce sevdam aydınlatsın yollarını..