Yokluğun Gâvur Dinli

Herkes kendi hatalarının kucağında küçülür

Sonra

Hayatın içinde anbean büyür

Yüreğinin ağrısıyla

Savrulur rüzgârında

Yaprak misali

Ağustos göçünde

Üşür

Sensizim

Sol yanımı dikenden teller sarmaladı

Hangi yana dönsem

Sızlarım

İçim kanar

Bir sana

Bir de yitip giden zamana yanarım

Şimdi

Sağır

Ve

Dilsizim

İçimde ki mahşeri görünce

Tutuldum

Özlem ateşi yaktı

Ortasındayım cehennemin

Yokluğun gâvur dinli 'ANNE'