Yokluğun Süsüm Olsun

Varlığın hüznüm oldu yokluğun süsüm olsun

Gök yarıldı yer çöktü ruhum böyle yıkıldı

Sensiz geçen her günüm kederim yasım olsun

Kalbimin gülü soldu yaprakları döküldü

Gönül sancağım düştü yokluğa yürüyorum

Cehennem ateşinde git gide eriyorum

Aşk sofrası kurulmuş ziyafet veriyorum

Gamsızlığın yürüyüp baş köşeye çekildi

Açılmayan kapılar gidilmeyen yoldayım

Oysa zannetmiştim ki ben sendeki soldayım

Pusulamı kaybettim bir bilinmez haldayım

Sanki sol tarafıma prangalar takıldı

Doğmamış bir güneşe uzanır gider yolum

Vazgeçmeme eylülü günüm ayım ve yılım

Ümitsizlik şafağı yine kırıldı kolum

Toplandı tüm hayaller birer birer yakıldı

Yüreğim daralıyor duygularımsa kırgın

Ruhum bedene kustü bedense ruha dargın

Zihnimin kör noktası unutur belki bir gün

Son sözün bir mıh gibi sol yanıma çakıldı

İbrahim değilsin ki ne adak adıyorsun

Kul Garib'im sus gayrı isyan mı ediyorsun

Gözümün bebeğinden özgürce gidiyorsun

Giden gider de kalan iki büklüm büküldü