Yokluğun ve Yorgunluğum

sessiz bir odadayım

içine kuş sesleri girer

şuan gibi bazen de çekiç sesleri

yalnız şu aklım içinde

sevgilimin gülüşleri

sıcak yüzümü yakar

sırt üstü uzanmışım

sırtım da yanar

yokluğunda sevgilim

kalbim ah nasıl yanar

yeşil perdeler çekili

içerisi karanlık, gece gibi

bana karşı

yüreğin de biraz öyle senin şimdi

perdeleri çekilmiş...

karanlığa bıraktı beni

ah benim aydınlığım!

ışıkları yak..

aydınlık sabahlar dilerken

nasıl aydın olacak sabahlar

sen olmazsan...