Yokluğunda...

Yitirilişlere adanmış,

O uzun yolculuk...

Bir yabancı akşamın,

Soğuğuna gizlenmişti.

Umutlar küçücük,

Bir bavula tıkıştırılmış,

Ve isteksiz adımlarla,

Dönüşsüzlüğe hareket edilmişti...

Kupkuru dudaklara,

Değecek her damla suya,

Düşler gizlenmiş,

Her yorgun tebessüm,

Asla benim olmayan,

Gözyaşlarına iliştirilmişti...

O yolculukta belki de;

Bir adım dahi ileri gidilememişti...

.......

Yolculuğunun ardından şehir susmuş,

Işıkların feri kesilmişti.

Pusa gark olmuştu huzmeler...

Hüznünle,

Boyun bükmüş,

Yaşlar akıtmıştı, seni gören gözler.

Gözler, kapaklarına hapsedilmişti.

İkinci bir emre kadar,

Gülmelere ve sözlere,

Yasak konmuştu.

Hatta;

Selam sabah kesilmişti.

Ve bir o kadar sessiz olmuştu,

Yolculuğunun ardından şehir...

Elinden tutmuş rüzgârlar,

Alıp götürmüştü seni,

Kasım soğuğu değmişti tenine...

Kasıma, soğuğuna,

Ve rüzgârlarına küsmüştü,

Yolculuğunun ardından şehir...

Geceler öksüz kalmıştı yokluğunda,

Öksüz geceler,

Güneşi yüreğine gizlemiş,

Ve...

Karanlıklara teslim edilmişti,

Yolculuğunun ardından şehir...

............

Dört duvarım gecelerde sessizdi sensiz.

Tırnaklarımda kalmıştı kazınan boyalar.

Artık renk yoktu...

Her çatlakta sinmişliğin arandı belki de,

Nafile arayışlarda...

Sözlükler tarandı tüm kitaplıkta,

Adının anlamı yanlış yazılmış olmalıydı,

Küsüldü tüm kitaplara ve okunulmuşluklarına...

Baş sıkıştırıldı iki avucun arasına,

Alevler sardı dört yanı tüm sızılarımda,

Bir kırmızı gül yandı masamda, yokluğunda...

Kurtarmayı arzuladılar belki de,

Yanan gülümü itfaiyecilerim,

İtfaiyecilerimin elbiseleri alev almış,

Kurtarmak ve kurtarılmak arası kaldılar...

Gönlüme, yapılan nafile yardımlarında...

Henüz,

Gülümün dumanı tüten,

Külleri avuçlarımda,

Teslim edildi Kasım rüzgârlarına...

Dolandı kubbeyi dermansız acılar,

Acılarla harmanlandı kül ve duman,

Ardından... koyuldular yola...

Buldular seni bir yerlerde,

Bilirim...

Gözyaşların oldular...

Mutluydun, mutluydular...

Gönüllü olarak,

Gözyaşlarından akıp,

Ellerinde duran,

Bir kuru simide zerk ettiler,

Kendilerini...

Hiç farkında olmadan belki de;

Sen...

Bir martının ödülünde,

Özgürlüğe uğurladın tüm küllerimi...

17/11/2008

05:00