Yokluğunu Matem Bildiğim Yar

Ey yokluğunu matem bildiğim yar!

Tutsaktı gülüşün, ferimde akan buz

Yorgun geceler devşiriyorum, hasret vurur şakaklarıma

Zindan karanlık mil olur gözlerime

Fıratın sinesinde coşku ser yüreğime

Yolarım tıkanır yoluna, kekemelerim dökülür süzgecinde

Tutar kara gecelerin iniltisi kuşatır yüreğimi

Yol alıyorum sana doğru ağır aksak

Kangren mi oldu duygularım, bilemedim