Yokluğunun Keskinliği

Yüreğim ağır yaralı

Mevsim bahar

Her yerde kokun var

Yürek nar aleviyle har

Sensizlikle başım tarumar!

Bedenim ve yüreğim çok üşüdü

Seni beklerken!

Her adımda sana yaklaştığımın

Bilincindeyken!

Koştum durmaksızın sana doğru

Yönüm sen,

Sözüm sen,

Özüm sen..

Satır satır yaz yeni baştan

Sayfalar senin!

Kimsenin hüküm sürmediği yürekte

Beyaz ve temizce bak yerin!

Ne diyeyim daha nasıl çağırayım ki seni

Hangi duada anılmıyor sanırsın ismin

Yokluğun bıçak kadar keskin!

...Medetden yürek dökümleri..

Mayıs * 2010