Yokluğunun Ürpertisi

Sisli bir İstanbul akşamı

Görünmüyor avrupa yakası

Her zamanki bankımda dinliyorum

Yere düşen yağmur damlalarını!

Deniz köpürmüş kokusu burnumda!

Ne yıldızlar var ne ay

Kalmışım bir başıma!

Aydınlanmıyor gece

Nerdesin çık gel yanıma!

Bak martılarda bıraktı beni

Yitiriyorum kendimi umarsızca!

Islanıyorum sağanak yağan yağmurun altında

Iskalıyorum sensizlik dolan havayı içime çekmiyorum

İnat bu ya!

Aydınlansa her yer

Deniz fenerim olduğunda

Yolumu bulsam yeter

Pervane olurum sana!

/Gören yüreğin olsun

Gözlerin olsa da âmâ! /

Öksürük şurubunun kekremsi tadı damağımda

Buğulanmakta gözlerim

Yokluğunda gökyüzü bile ağlamakta!

07*11*2010

..Medetden yürek dökümleri..