Yoksa
parmakların küserken kapı tokmağına
ve menteşeleri sökülürken o eşiğin
altında kalmak viran geçmişin
acının tövbesi mi yoksa
var mısın
vazgeçmenin kıyamını bozup
kirli bir ibadetin peşinde koşmaya
yoksa
toz toprak mı
yaşamak, arınmadan günahtan
ters akan nehre
vururken geçmişin ayak izlerini
tövbeden medet umup saklanmak, dipsiz karanlığa
korkar mıyız o zaman
canı teslim eden melekten
verirken emaneti, kısık bir isyan tutuşturup dudak kıvrımlarına
gayya'yı beklemeden yanar mıyız ki?
kaç yangın daha taşır ki
ağrılı baldırlarımız
yükümüz bu kadar ağırken hele
ve
piç bir isyanın dilimizin yorgunluğuna yılışırken
edepsiz devşirmelere dönerse hayalimiz
o zaman korkarım
yıkılmasından başıma yıldızların
parmakların küserken kapı tokmağına
ve menteşeleri sökülürken o eşiğin
altında kalmak viran geçmişin
acının tövbesi mi yoksa....