Yoksul Belam

Bir martının kanadında saklanır umudum

Anılarımla karşılıklı yudumlarken suda rakımı

Bir sigara yakarım üstüne bir sigara daha

Yalnızlığım beni arıyor bense firari kaçak

Gecelerle nöbet tutuyorum seher vakitlerine

Ay karanlık, senden benden yoksul bir halde

Çaresizlik bile adımı sormaz olmuş tanır vaziyette

Bu gün güneş vakitsiz doğmakta sebepsiz ve asi

Yakıyor anlımı sanki kaderime ışık salıyor

Gözlerim kapalı hayallerime sığınıyorum

Önümde bir yol topraklı ve sis kaplı

Yârim beni arar sesi kulaklarımda

Gözleri ceylanları oynatır dağlarımda

Bir sözü var yüreğime hançer olmuş

Dert ki dert çaresi ben olan bir dileği var

Seviyorum seni diyor hem de çok

Bende diyorum ama önüm çukur sürükleniyor

Ardım sıra gölgem misali delice yürekli

Şimdi hallerimi kime anlatayım kimsesizken

Anlayan olsa çaresini nasıl isteyim

İşsizim diyorum sefil yoksul ve daha nicesi

Cebim delik üstüne delik acıyor

Gülüyorum hallerime gözyaşım bile akmıyor

Neden bu esaret neden denizler kadar yürekli

Bir orman kadar sevgi dolu yaşamak isterken

Elime kelepçe dudaklarım susuz ve kuru

Yârimin kollarında olmak varken

Bu karanlık oda bu suskun duvarlar kimin vebali

Anlamıyorum beni kim idam ediyor