Yoksulluğun Kokusu

Parmaklıklı küçük pencereden

Güneşin utangaç kızıllığı sızmakta...

Nafile!

Yetmiyor aydınlatmaya

Kömürlükten bozma oda

Loş...

Odanın tam ortasında minderin üstünde,

Sımsıkı sarılı kundağa

Soluksuz buz gibi yatmakta, henüz altı günlük,

Bir adı bile yok!

Duvar dibine çökmüş anne

Usul usul ağlıyor...

Baba ayakta şaşkın...

İkisi de oldukça genç bu bebek daha ilk!

Artık cehennem harı olsa, ana kucağı ısıtamaz küçücük yüreği...

Odada ki tek temiz ve yeni şey

Ölünün yüzünü örten annenin çeyizinden tülbent

Ölümü gibi doğumu da hiç beklenmemiş

Ne renkli bir beşik ne de bir eşya bebeğe dair...

Masum bebek kokusunu bastırmış

Yer yer çürümüş ahşap zemin küf kokuyor...

Yoksulluğun kokusu!