Yoksun

Yapboz sevişmeler

senin dudakların eksik

soğuk bir gecede

nefesini arıyordum

yatak örtüsü üşütmüş tenimi

yok senin sıcaklığın

ve parçalarını birleştirmeye çalışıyorum

karanlık

yok gözlerin

bu üşüyen ben miyim

ve sen benim

hasta düşürülmüş yanım

kelime çıkmazım

kesik yaralarım var

sen gitiğinden beri

kanayan bir yanım

dikiş tutmaz

bu kaçıncı dikiş patlatmışlığım

pansumanı hep eksik kalır

seni uzun yollarda

seni uzun yolculuklarda

seni yol ayırımlarında bıraktım

gece soğuk kalmadı

sana dair yakacak bir anı

ölülerin soğukluğu

ayaklarından mı başlıyordu

yoksa ben miyim

bu selası okunan fakir

dervişlerden yadigar

bir hırkaya sarılmış

bak ayaklarımda başladı üşümelerim

örtün üstüme sıcaklığını

ört ayak uclarımı

kangren bir yanım var

kes gitsin diyeceğim

kes senden kalma yanlarımı

yoksa her tarafıma yayılır

yoksun üşüyorum

örtün üstüme

yoksan hep soğuk kalır cesedim