Yol Buldukça Yalnızlığın Uzar

gözünden okunur hüzün

ayakların ileri gitmezken

gül dokunur mu akşama

seherinde bülbül ötmezken

sustukça dolarsın

kuşkudur kemirir içi

elinle mimiğinle anlat

kimse elinden tutmazken

iki hece arasında

doğumla ölüm sancısı

arada ilintisi var mıdır

kimse özünü yutmazken

gül soldukça yüzün de solgun

biçilen karanfildir gök ekin gibi

yol buldukça yalnızlığın uzar

bir tanıdığın da çatmazken

06:58 28.08.2009 denizli