Yoldan Öte Yol Vardı

Çekip gitmek istedim bir gönül diyarına

Yüreğime uzanan elden öte el vardı

Yandım kavruldum çölde bir damla su diyerek

Yürüdükçe anladım ki yoldan öte yol vardı

Bir ses duydum derinden bakındım sağa sola

Ruhumu okşayan o ney sesinde verdim mola

Ellerim değdi birden yeni açmış bir güle

Nedense bu gün bende halden öte hal vardı

Birden bire yıkıldım karlı bir dağ başında

Biri belirdi karşımda gül verme telaşında

Mana yüklü sözünde bana her bakışında

Sustum öyle derinden dilden öte dil vardı

Kalabalık bir yerde çevrildi etrafım

Sustukça yaktı beni gönlümdeki feryadım

Kaderim peşimdeydi her yerde adım adım

Hayatın gergefinde ilden öte il vardı

Sabrımın pervazına gelip kondu kuşlar

Kanattı yüreğimi gerçek sandığım düşler

Neyleyim başa geldi sevda denen o işler

Canımın ta içinde gülden öte gül vardı

Sebebini sormayın şu tarumar gönlümün

Ezelden ta ebede kıyameti ömrümün

Narı ateşte yanan aşka vurgun kalbimin

Her hali hicranında külden öte kül vardı