Yolunu Kaybet Azrail
Yolunu kaybet azrail !
uğrama artık şehrime...
Bu şehrin geceleri herkesten öte,
koyu laci karanlık içinde.
Yolunu kaybet azrail !
cin çarpmış düşlerini sakla kendine.
haberim yok manşetlerden.
Şeytanın yine ne iş peşinde ?
//
gişelik korku satmakta et mahzenlerin.
Ve kırmızı şarap kokmakta..!
Ne o ? yoksa... yoksa aldığın her can için,
Kadehlermi kalkmakta ?
Kafamı buluyorsun azrail ? . yola gel !
ya da sen yolunu kaybet azrail !
gelme şehrime..
//
Kelebeğin niye vasiyetini yazamayacak kadar kısa ömrü ?
benim ömrümden al, ona kat azrail !
O, yazarken çalakalem son sözlerini,
sen bana gel azrail !
ben korkmuyorum senden.
korkularım ceplerimde benim-ceplerim yamalı.
//
Yolunu kaybet azrail !
ve kendi nazar boncuklarını
benim şehrimin bulutlarına takma.
Bizim gökyüzümüzde gümüş gözlü,
mavi kuşlar uçmakta !
//
Yolunu kaybet azrail !
ve vazgeç beyaz kaputları kirletmekten.
unutma ; kefenin kiriyle çürümez insan.
Bedeni cevaplayamadığı sorular çürütür .
içimdeki çocuk sabun köpüğü üflese gözlerine ,
yine de gözlerin iyilerimi görür ?
Ah be azrail ahh..
İyiler hep önce mi ölür ?