Yönsüz İnsan

Gece yine zifiri karanlikti

acilarim beni disari atti

yürüyordum yorgum yorgun

ayaklarim yalin ayakti

Karanliga gömüyordum anilari bir bir

ne bu cirkef, ne bu salya

Sağıma soluma baktım ah ne perişan dünya

Düpedüz karışık nizam emirler tutulmayınca

Yollar insan, insanlarin hiçbir yönü yok

Zengin ne anlar acin halinden,cünki karni tok

Fakirin de bulundugu haline sükür yok

is yapmaz, is bilmez ama lafa gelince pek cok