Yorgun Düşmek

acının ardından gelen

sevinçlerim

yok benim

yüz yüze

aşklarım da

her gece ay inse

güneş her gün açsa

bilirim dönmez aşk

bana

gönlümü almaz

hiçbir sevda

belki

bir ağaç gölgesi

belki

bir gün doğumu

davet eder hayata

kim bilir

belki de

boylu boyunca

sarılırım sulara

yorgun düşerim birden

çıkar giderim

bu mavi şehirden ...