Yorgun Kalbim

yılların acı birikmişliği var

yüz çizgilerimde,

saklayamadığım yorgunluğum

akıyor yüreğimden her gece,

yastığıma sinmiş kokun dağılıyor odama

öylesine işlemiş'ki hasretin,

öylesine sarmış'ki kokun

buram buram, sen kokuyor her gecem..

gittiğinden beri yalnız değilim,

ardında bıraktığın hayalin,

darmadağın ettiğin yorgun kalbim var..

gözün arkada kalmasın sevdiğim

ve bir damla bile gözlerinden yaş akmasn

ben seni varlığında sevmedim'ki

yokluğun'da isyan edeyim..

ben seni, sen yokken'de sevebilirim

bir ömür yorgun kalbimde,

adına yazdığım mısralarda yaşatabilirim

kokunla uyanıp, hayaline sarılıp

kirpiklerinden öperek

her sabaha yine seninle başlarım..

kahvaltıda sevdiğin incir recelini

ve yanında az yağlı beyaz peynirini

eksik etmem sevdiğim..

mesela;

ayaz gecelerde yine sarılıp ısıtırım

üşüyen yüreğini..

küçük buselerle öpebilirim,

ve en sevdiğin papatyalardan alıp

taç yapabilirim sana..

hani, huzur bulduğun gözlerle bakar,

şiirler okuyabilirim mesela..

her mısrasında aşk olan,

her hecesinde sen kokan

seni anlatan şiirler yazabilirdim

eğer bu kadar boynu bükük bırakmayıp

ucuz sevdalara meze etmeseydin kalbimi

yıllanmış şarap tadında dizeler

yazabilirdim sayfalarca,

kalbim gibi, kırmasaydın kalemimi..