Yorgun Sardunyalar

Durup dolaşıp seni yazmam

Hangi çözümsüz duygularımın

Karşılığı

Ki

Boşuna olmamalı

Ansızın bu düş yankısı

Ansızın bu ruh karışıklığı...

Ah canım!

Sanki lime lime doğruyor beni

Her bir anısı babamın...

Herkes bana içindeki kendini

Bırakıp kaçıyor mu ne ?

Ne iyi!

Beni sen al baba

Benden

Kurtar kendimi!..

Yine bu balkon,

Balkonda yoksul ışık

Ve yorgun sardunyalar.

Dilimin ucunda en sevdiğimiz şarkı

Söylemiyorum...

Soylesem kapıdan iceri girecek

O hüznü sevinçle barıstıran

O iyileştirici adam.

Canım...

Gözlerine bakarken kızımın

Bir de şu rüzgar çanını dinlerken

Nedenini bir türlu anlayamadığım

Bir yaşama sevinci geliyor içime

Kalkıp aynaya bakıyorum

O an

Neye benziyor diye bakıslarım

Karşımda sen!

O hüzünle sevinci barıştıran

O iyilestirici adam...

Dudağında henüz dogmamıs

Bir gülüşle

Çalınca kapımı bir umut

Sevmek diyorum canım

Yine de sevmek gerek

Gözlerini kaparken gün

Gözlerinden öpüyorum sevgiyle

Ellerinden tutuyorum

Avuçsuz kalmış her duanın..

Canım

Değilmi ki hala canlıyım

O halde bana

Her anını her an'ıma kuşatarak

Gülec bir gökyüzünün altinda

Sek sek oynayan hayaller

Çizmek düşer

Çocukluğumun eksik kalan sayfalarına...