Yoruldum

bir cümle ara verip

yoksul molalar da

kuraklığı ıslanırken dudakların

ve

mırıldanırken hasret

kalbin bam telinde loş tınılar sızlanır

merhametten çalınan zamanlarda içilir

küfelik hayaller

körkütük

sen

göğsün sancılarında uyudun mu hiç

rüyalarında bıçak kesikleri

kanadın mı ya da

şehrin kurnaları kızılcık renklerine boyarken kaldırımları

basıp

kan izlerine yürüdün mü

bilinmezliği sırtlanıp

yoruldum

benden göçerken ben

sen,

yürüdün mü

başı boş

yıldızlar dönerken gölgelerine

ve düşüp

o puşt çukurlara...