Yoruldum

Oysa rüzgâra o kadar içten seslenmiştim ki,

Bu kez alacak beni yanına diyordum,

Fındıkkabuğunu doldurmayacak bir umut.

Oysa ben rüzgârı o kadar çok sevmiştim ki,

Yüzümü okşamadan giderse yaşayamam diyordum,

Hepsi yalan oldu söylediklerimin boş ver, unut.

Nasıl olduğunu anlayamadım fakat o kadar pişmanım ki,

Bu kez hepsinden daha farklı diyordum,

Dut yemiş bülbüller kesti sesimi, sukut.

Kömür gibi karanlıkların içinde biçare yolcuydum

Hep can dediklerim tarafından vuruldum

En kural tanımayan rüzgârlarla savruldum

Duruldum lakin yağmurdan sıkılmış topraklarda duruldum

Dengesiz yaşamların en sıcaklarında kavruldum

Psikopat seneler tarafından sevdiklerime soruldum

Tebessümlü sabahlardan sensizliğe kovuldum

Yaşayamazdım hep bir meftunlukla aciz oldum

Ve bitap düşüp yoruldum?