Yorulma Bana

Kırık kalpli sonbaharın yol sonlarında

Ocağı külle, avlunun terini soğut

Dalgın bir yola çıkar telaşlı pazartesi

Okur her bir öyküyü, göğü yürüyen ayaklarım

Cebimde beyaz uğurlaması annemin

Pencerelerin annesi, yaz desenli kilimi

Bir dalgınlık, ovaların çoğaldığı usulca

Devinir kâğıdın üzerinde bir söz

Kırlar yaşadım, ömrüm rüyasız gezdi

Tümceleri uzamış gençler gider sokaklarda

Elleri kanayan kızlar

Kız, oyalandığı çağında, rüzgâra doğru

Yorulma bana, bağlar bahçeler beklemez sabahı

Kuşlar bilir gökyüzü ne kadar

Bir karganın güzelliği eller geceyi

Gül sonunu yürüdüm, sel yatakları yorgun

Bir sudur yan tarafım, su evin sözü

Ellerime hatıra bul, yolları büyüteyim

(Akatalpa, Ağustos 2009, Sayı: 116)