Yörünge/m

Gün

Sevgin'le aysın.

O kadife, naif yüreğini

Yalnız mutluluk baysın.

Sen ki;

Bende,

Firari ruhumu aydınlatan

Mülteci, utangaç bir Dolunay,

Hücrelerimin

Zarif yapı taşları gibi

Parlak asi ve sürgün

Koca bir Güneşsin.

Yani hücredaşım

Sen hep var var var/sın

Ayıracak/sa da bu can/ı,

Ahhhh ah!

"Sensiz fakir"i ten/den

Şol yoksul/u bir kuru candan

Var/sın ayır/sın

Bu sükût/u dilimi de

Ses/den ve sen/den.

Bir tek "içre'i ben" kalsın bana

Ben/den ve sen/den

Yeter ki;

O arsız

O sabırkolik

Umudum sende nefes alsın.

Bu hasret/in yörüngesi de

Yalnızca ve hep

B/ırak

Ben/de kalsın..

19:07:2016