Yosun Mezarlığı

kurtuluş diye bir şey yoktu farkındaydım

nihayetine varmış bu yolun güzel bir sonu da

sığınabileceğim ufacık bir bahaneye bile muhtaçken aklım

anlamanın geçireceği bir illet de yaratılmamıştı tabii ki daha

hani milyonlarca yıldız kayıverse o an gökyüzünden

yenileri doğsa hatta ilahi bir hızla yeniden

ne fark edecekti ki söylesene

gideni eskisi gibi yerine getirecek bir dilek de bulamayacaktım nasılsa

düşününce

hep terk edişlerin bir ağırlığı olmamış mıydı

ya da

yenilgilerin büyük büyük bedelleri

ve

her ne kadar çabalasa da

hiçbir nefes başaramayacaktı zaten ciğerlerinde sonsuza kadar asılı kalmayı

/keşke görseydim inan denizin dibinde dura dura parlayabilen bir taşı

ama

eninde sonunda yosunların yuvası olmadı mı bekleyen her taşın değişmeyen mezarı /

bu yüzden

cilalanmasına gerek yoktu hiçbir elvedanın

ya da daha az acıtacak sözler seçmeye çalışmak da inan boşunaydı

çünkü

her ne kadar paslanmış ve körelmiş olsa da

her elveda daima bilecekti en derine nasıl saplanacağını

(,,,,,,)