Yüksek Duvarlar

Islanıyor gözyaşım , genç bir kadının yatağında

Dudağının boyası akmış göğsüme

Göğsümde kuşlar ölü

İçimde dünden kalan bir şiir

Ayrılıyor yollar anarahminden

Bana ,sen

Sana ,ben düşüyor

Mevsimler dağılıyor bedenimize

Giderken en çok ben üşüyorum

İçimde akreple yelkovanın dansı

İçimde zaman ,sabır tesbihi çekmekte

Bana seni getirecek rüzgarı bekliyorum

Vereceğim elbet sana,dökülen kolyenin incilerini

Olduğun gibi gel

Toplama saç örgülerini

Bırak dağınık kalsın saatler

Ayaklarındaki halhallar gevşemişse de gel

Küskün olduğun aynaları kır da gel

Geceyi ,güne bırak da gel

Yüksek duvarlar örülmüş

Dolanıp duruyorum

Pencereleri arayarak

Bir boşluk bulsam

Sarılacagım ışığa

Sarılacağım sana en baştan