Yükseldikçe Alçalmışım...

Varlığım süzülmekte ruhumun süzgecinden,

Sessizce sızıyorum hayatın gölgesinden,

Bir tebessüm, bir ağıt; ikisinin sektesinde,

Kanıyorum, yaralıyım yokluğunun ertesinde.

Bir tutam gözyaşı, savrulan aşk toprağında,

Kupkuru dallarıyla filizlenen bir sevda,

Meyvesi yok, gölgesi yok, dalında öten bülbülü yok.

Vurun gövdesine, kırın dallarını; savrulsun her bir zerresi,

Yeşermeyen dallarında yükselmenin anlamı yok!