Yüksüz Nesne

Döktüm üstümdeki bu sen kırıntılarını

Aldım sattım içimdeki son kalanları

Şimdi özgürce koşuyor kırlarda yüreğim

Yeniden doğmuş gibi sanki bedenim

Ne geçmişin yükü

Ne geleceğin hüznü

Yeniden beslendi içimdeki umutlar

Silindi hafızamdan hüzünlü ayrılıklar

Bu muymuş meğer normali hayatın

Kaçıp gitmiş içimden bu devasa aşkın

Bugünü uğurlayıp yarını beklerken

Evrendeki kütleme hey merhaba derken

Ayrılık şiirleriyle vedalaşıyorum

Hüzne hoşçakal deyip

Kafam rahat hormonlarına

Kapıyı açıyorum

Kısacası rahatım

Aşka mola demiş

Aşkın hüznünü silmiş

Yüksüz bir nesneyim..