Yüreğim Buzullarda...

Gecenin matemini bozarcasına

Bana benden haber mi veriyor rüyalarım?

Dışlayışım s/öz/üne bağlı olmayan sevdama ve

Düşlere bakıp her sabah yeni sancılar doğuruşuma.

Sık sık düşse de gözlerim karanlık bir boşluğa

Yaşantıma değip geçenlerle aldatıyorum hüznümü.

İçimde tanımayadığım başka bir kadın diriliyor

Korkuları gömülü, önyargılarla koşullu güdüleri.

Damarlarımdaki kanlar ısıtmaya yetmese de bedenimi

Geç kalmışlıklar ile sarıyorum her dem taze yaralarımı.

Umut bulutlarım sürükleniyor sağnaklarda

Saçak altlarındaki kırık sazın burukluğu acıtıyor bakışlarımı.

Sensizliğe düşman kapkara bir gölge içindeyim

Ayazın bıraktığı ürpertiye rağmen yürüyorum inatla.

Nereye baksam gördüğüm her yüzün riyakar

Dimdik tutmakla boğuşsam da başımı yüreğim buzullarda

Ve...

Bıraktım gövdemi sam rüzgarlarında bir yolun iki ters ucuna

Dokunamasam da ruhuna parça parça koklayabilmek adına...

Not : Soluk soluğa koşmalarım biter mi ? Her ?'yeter''e ?'yeni baştan'' diyerek...