Yüreğim Cahille Etme Sohbet

Ben sana her zaman bir beden büyüğüm

Laflarım ağrına gitse de küçüğüm

Sosyal içerikli şiirdi öğüdüm

Benim söylediklerim değerli puldur

Bilirim elbet,hata yapan da kuldur

Kapıya dayanıp,çekilirse bıçak

Elbet hislerim ortalığa kusacak

Nedense anlamaz zavallı yavrucak

Böyle kışkırttınız bu uysallığımı

Bahane etmeyin duygusallığımı

Anneliği bilmezsin, ana değilsin

Cahil yüreğin,analara eğilsin

Cennet ayağımın altına serilsin

Ana yüreğim uğrar hep haksızlığa

Nasıl diklenmez böyle bir arsızlığa

Asaletten sustum,rezalete karşı

Kinin ve öfkenle yırtıyorsun arş'ı

Kapandı küçüğüm,dostla dolu çarşı

İnsan yanım,affetmez asla nağmerti

Boşuna dolarsın,boynuma kementi

Etrafına at gözlüğüyle mi baktın

Yıkılmaz değerlerin bendini yıktın

İçindeki zehirle bilmem ne aktın

Benim kör talihim,sakızdır diline

Lakin ektiğini biçersin,biline

Aciz bedenimde sönmez bir türlü kor

Benim halimi anlamak elbette ki zor

Bir kuşak gerindeki lekeyi sen sor

Benim kalbim,daha önce kirlenmedi

Üzerimde başka leke izlenmedi

Köstebek yuvana göm, cahil başını

Ne çabuk unuttun yediğin aşını

Kaybolduğunda patlatmadık kaşını

Ey yüreğim cahille etme hiç sohbet

Kalbi körelmişse ne arar merhamet

Senin bu ruh halin benimkinden beter

Böyle giderse herkesi dibe iter

Benim bahçemde elbet bir gün gül biter

Şair yüreğim,seviye koyar araya

Senin gibiler bulaşsa da yaraya