Yüreğim Mayın Döşeli

Sevgili kor varlığıyla

Kül vücudumu kuşattı

Can alan silahlarıyla

İrâdemi söküp attı.

Savaş meydanı yüreğim

Canım namludaki mermi.

Hasretinden şok irâdem

Tutuk dilim, felç ifâdem

Düşlerim dolusu hüzün

Hayalim dolusu elem.

Ruhum istila altında

Bedenim su alan gemi.

Esâretinde şu ruhum

Ne uykum var, ne huzurum

Yağlı kurşun yemiş gibi

İnliyorum, ne kusurum?

Yaralanmış gibi yerde

Kıvranırım deli deli.

Göztaşından bir seldeyim

Kendimi bilmez hâldeyim

Can çekişirim, insafsız

Merhametsiz bir çöldeyim.

İnlemekteyim sessizce

İçim acıyla elemli.

İşgalde sevdâmın mülkü

Hasretten hasretin yükü

Ayrılığa mahkum oldum

Suçum sevmek suçu çünkü.

Çekmekteyim çileleri

Arzum visâle özlemli.

Giydiğim, kahır libası

Yasak azad, dert cabası

Çektikçe artar, kâlbimin

Ebedî sürgün, cezası...

Üzüntüden bir an bile

Olamam mesut, neşeli.

Kurtulmak değil dileğim

Sabır oyalar yüreğim

Kavuşmak istedim diye

Kelepçelenir hislerim.

Gözlerim silahtır benim

Yüreğim mayın döşeli.