Yüreğim Tufan Yeri
Turnalar şarkı söyler bağrışır akşamlarda
Kızıl bir alev söndürür susuzluğunu yaprağın
Hayalim duman olur, sükutu bozulur çağın
Tufan yerine döner de kalbim ayak uydurmaz çağa
Aldırmaz omzuna mühür vurulmuş olsa dahi alçağa
Bıçakların ağzında konuşulur keskinlik, sürgünleri uzatan
Karanlık göllere gömülür düşüncem sır günlere tuz atan
Tufan yine tufandır yüreğimi sızlatan
O andır işte dağların eğildiği yüreği cımbızlatan
O an ve ince yürek
Hayat hengamesinin menfaat silsilesi
Dökülesi kirlerin kesilse kör nefesi
ince yürekten kalın düğümlerin hilesi
yine bitmez ateştir bu tufanın alaycı sesi
Gün harcanır hileye, paraya ve dünyaya
Dayan ey yüreğim , bir kez gerildin yaya
alfabende harf olacak benliğim
geçmişi kuruşlanmış ok yaydan çıkınca
Tufanlar yaprağa acıkınca.