Yüreğim Yanar Sensiz Yollarda
Ben yürürken yüreğimle
sen kendinle çakışırdın
sen görünürken rüyamda
umuda bir torpil yaptım
sen yoktun o diyarlarda
o diyarın gül kokan bahçesinde
düş kurarken uzak dağların ardında
köze sarılan ateşin alevinde
hasret toplar yanar küllerim savrulurdu fırtınalı rüzgara
seninle ne hayallerimiz varken
bir hayatın hikayesinde uçardım seninle
sen benden gittiğinden beri
ne gülüşlerim
ne de acılarım uyandı
gözlere yansıyan şefkin yüzüme vururdu
gecelerim sensizliğin deminde yüzerdi
bir sabah uyandım
cellat yemininde çağlayan sen sesinle
hayatın en güzel günlerinde
sevda yemini masallarda okundu
ben seni okudum gözümden
yokluğundan hasretin kaldı içimde
ben yollarına güller serdım
sen gözüme taş vururdun
her seferi acıyan umuda el sallarken
sevinçli gözlerim yürürdü sensiz yollarında
bir başkayım bu gece
bir başka özledim seni eşsiz dünya misali
arardım mavili dağların ardında
ve arardım
uzayan mevziline susayan çöller de
evimizin kapısı demirden olsa da
yüreğim yanar sensiz yollarda
04*01*13*