Yüreğimde İsyan Çıkarıldı

yüreğimde isyan çıkarıldı sevgini taşıyan hücrelerce

gittin ağladım ben durmadan günlerce

gözlerimin dili belliydii özlemce

neydi beni seni düşünmeye zorlayan her gece

sağır insana fısıldamak kadar kötüydü seni seviyorum demek

kör insana bak gözlerime demek gibi anlamsızdı seni sevmek

dağda taşta çiçek açmasını sanmaktı seni beklemek

ölüye hadi gidelim demek kadar saçmaydı sana elimi vermek

iki göz oda gibiydi kalbim küçük ama sıcak

ellerin cok ufaktı korkardım tutsam kırılcak

gidersen bilki benim yüreğim kopacak

o minik ellerin üzerime toprak atmak zorunda kalacak

hasretim kaçırılmış zincirlere vurulmuştu bir kış akşamı

sıkılmadın mı felek bırak artık şu yakamı

doktor zor mu ihanet tarafından bıçaklanmış sevgimin bakımı

yaşıcakmı söyle bırak yalanı dolanı...