Yüreğimin Sokak Çocuğu /Aşk/

Çabalar...

kırık cam şişeleri gibi şimdi kalbim

Sen varken ne değerliydi oysa

Ne pahalıya satın almıştım hayattan

Bir ömre bedeldi

Bende ömür çok değildi, ama yine de vermiştim gözümü kırpamadan....

Yok oluşlarım sahnesinde;

Düşlerim var, kırık cam şişelerindeki raksımda

Hayallerim var, gökyüzüne uçurtup pişman olduğum

Sevinçlerim var, başka mutluluklardan ödünç/aldığım

işte gidişlerime bir ağıt daha yakıyorum

Gidiyorum....

Haykırışlar...

İlk cemre düşmüştü yüreğime,aşk diye

Şimdi boş kalbimin yolları,sokakları,caddeleri

Boş şimdi içimdeki soğukluk

Kızgın sarı rengindeki güneş bile batışlarda

Sevmeler,gitmelere boyun eğmiş bir kere

İşte ; kalırken gidiyorum yine

Bakışlarımı da alıp gidiyorum...

Yalvarışlar...

Ömre bedel bir hazin öyküsü

Sayfalarına ismini, harf harf kazıdığım

Evet... Sevdiğim...

Sevdiğim, Ölmeye yakın şimdi bedenim

Zor ''elveda'' demek, lügatımda bile yaşaması zor...

Ah... Gitmenin de adı sen, gitmemeninde

İşte; dizelerim ölüme meydan okuyor

Yenilgi kokuyor üstüm başım

Düş/tüm yaralıyım

Ama gidiyorum...

Pişmanlıklarımı da alıp gidiyorum...

İhanet...

Cümlelerim lal, satırlarım sağır, kalemim ise kör ne zamandır

Hatta ne zaman ismini hissetse kağıdım

Titrer, düş olur yine titrer, hiç olur yine titrer

Seni titrer kağıdım

Bir deprem felaketi gibi...

Enkazın altından ise,

ben değil, sen değil, bir tek ihanet sağ çıkar

Yakar... Acısı yakar...

Mezar taşıma yazılır sonra ismin

Selaların adı da sen, ağıtların adı da

İşte.... Bir dua da ben okuyorum,

Bir metrelik çarşaf şerefine

Gidiyorum... Evet gidiyorum...

Azraili de yanıma alıp gidiyorum...

Senin ismini zikreden bedenimi de , avuçlarımda biriktirdiğim göz yaşlarımı da, gözü yaşlı, sümüklü,pasaklı,yüreğimin sokak çocuğunu;aşkı da alıp gidiyorum... Gözün aydın... Gitmelere,gidiyorum....