Yürek Bestesi

sessizliğe bürünmüş istasyon

kuşsuz kervansız bu sefer

bekliyorum sen gibi "bizi"

karanlık da bekliyor sabahı

duvarlardan kulağıma akseden ses

yokluğunun uğultusu

uzaklardan bana el sallayan

işte şu! yüreğinin gülüşü

ışıklar saçan trenin

son yolcusu sen misin

sancılar geçerken duraklarımdan

beni sonsuz sevecek misin

hatırlamak unutmaya eş

silinse bir gün zihinlerden aşk

istasyonsuz özlerken ben

sen hep aynı trende

bizi bekleyecek misin

yolların bittiği yerde bitme sen

herkes gitse bile gitme

o şarkıya takılıp üzülme sen

beni dinlendiren her gece

işte şu; yüreğinin bestesi