Yürek Telleri

çözülsün dili savaş çarkının

ateş yerine su, ölüm yerine hayat

ille de kaynasın diyorsan kazan

içine çakıl taşları at

kumlara göm berrak bahtını

belki dolar içindeki kuyu

yer kalmadığını anladığında

açılır nefretin kilidi

anlarsın taşlarınla ezdiğin vicdanının

bu büyük oyununu

ne yazsın şair, ne yapsın kader

kim anlatsın, kim dinlesin

renklere bölünmüşse zaman

diller farklı iken lal olmuşsa bedenler

kim çınlatsın neşesiyle gök kubbeyi

kar düşmüyorsa ocakta bağa

susuz kalmışsa dağlar

akmıyorsa kayalardan bir damla

yağmur duasına çıkmıyorsa barış hoca

kim boşaltsın kan dolu çanağı

perdeler gerilmişse dört iklime

kuru bir hüzün giydirilmişse mevsimlere

dünyayı yakmıyorsa gazellerin isyanı

kanadı kırık kuş ne yapsın

kim sarsın ağıtlarla çatlayan yarayı

susuz bahara uyanacaksa gözler

toprak örtmeyecekse çıplak bedenleri

uyanmayacaksa taşların içinden

kozalağını delen kelebek

kim titretsin aşıkların kopan yürek tellerini