Yürek Yarası
sol yanımdan güvercinler uçurdum
bir selamın bile gelmez
zifiri karanlık hayalin gözlerimden silinmez
bu benmiyim diyorum kifayetsiz kalıyor cümleler
oysa ki ben senin gidişlerine
beyaz kefenler giydirmiştim
nereden bilebilirdim can çekişecek yüreğim
gözyaşımla yudumladım her çileli günümü
kalemimin ucundan dökmek ağır geliyor artık
yine ölüyorum yokluğunda
suspus olmuşum lal kesiği dillerim
yanardağ misali yanar özüm
ilk bahar meltemleri eserken sinemde ılık ılk
kara gecelerde isyan ettim tövbesi bozulmayan alınyazıma
ayağımda pranga sürgünlere göç ediyorum
biliyorum seni sevdiğimin yüzdebiri kadar sen sevmedinki beni
yangın yüreğimin külleri hayalinle savruluyor
dayanılmaz acılar içinde gecelerim kabuslara dönüşüyor
yastığımın kuytusunda dururken hala suretin
şiirlerim mısralarım sen kokuyor
vuslata gebe göz kapaklarım çözülmez bir bilmece gibisin
söylesene kahredip öldürmekmi niyetin
her yeni günden seni dilenirken başı dumanlı dağ oldum
gücüm kalmadı ruhum kırık dökük
sen diye haykırırken beş duyu ben böyle mahsun ben böyle boynu bükük
toplayabilirmisin kalbimin can kırıklıklarını bir araya
bıçak sırtı gecelerde acıların dehlizinde kimsesizler mezarlığına gömülüyor yalnızlıklarım
kalemim raksa durmuşken ak sayfalar üzerinde
sensiz gecelerde sessiz şiirlerin girdabına kapılıp gidiyorum
mısramda sen hecemde sen gündüzümde sen gecemde sen
seni bu kadar severken sensiz gecelerin koynunda neyin diyetini ödüyorum ben